Zo, en nou gaan ik eens een update maken (zo noemen ze dat toch?)

Wát een bijzondere dag was het hier; eerst hadden we een melkklant vanuit Amsterdam. Simoon vertelde haar waar ik mee bezig ben; serieus onderzoek naar een andere plek, mogelijk richting Rusland of elders ver in het oosten van Europa. Ik zie zaken namelijk niet heel rooskleurig in voor ons land in de nabije toekomst. Ik zie leiding ‘zonder rug’ bij onze overheid (en de gemeentes) die wat mij betreft al veel te lang véél te ver gaat en ervaar infiltratie van slappe personen op sleutelposities ondertussen niet meer als een enkeling, een uitzondering maar eerder als een geselecteerde groep en dús moedwillig gestuurde afbraak van ons land, onze economie en voor alles onze vrijheid. En dat maakt me kwaad en machteloos. Vandaar mijn overweging weg te gaan. Maar toen kwam Amera hier vanochend op pad. Hierheen helemaal vanuit Amsterdam om kaas te halen en melk. En bij haar viel die mededeling niet in het goede aarde.. “Zoo lang heb ik gezocht naar een bedrijf dat werkt op jullie wijze, verantwoord en met de aandacht die ík wil en belangrijk vind! Ik doe mijn best jullie te promoten en dan dit!” “ En denk je nou echt dat het ergens anders werkelijk beter is? Neeen! Geloof me; het is echt óveral hetzelfde” Ook noemde ze wat mijn kwaadheid teweeg brengt; het blokkeert mijn creatievermogen, het nog kúnnen denken in oplossingen. Kwaad worden mag, maar zei ze; ‘hou het kort’. Alles wat telt is de verbinding van mensen, en boosheid stopt deze verbinding, volgens Amera. Op de een of andere manier resoneerde deze toespraak heel erg bij me. De creativiteit begon gelijk weer te stromen! Dank je, Amera!

Dan gaat de dag zijn gang en vanavond kwam Simoon een beste rat tegen in de wortelenkist. Vik lag lekker in de keuken en Simoon dacht dat de rat wel zou blijven zitten nog effe. Dat vond ik redelijk naïef van haar om te denken. Maar goed, toch Vik gehaald en die ging inderdaad pittig tekeer. Ik nam aan dat het om een (uiteraard) vers geurspoor ging. Maar verdómd hij zat er nog; Simoon trok een kist weg en Vik greep hem. Wat een tophond hebben wij! Dank je, Vik!

Nog effe een herinnering; zondag 4 – 1 lees ik voor ‘s avonds en zondag 11 – 1 kijken we op de middag naar een oorlogenverklarende serie en een podcast met Jorn Luka.