Gister gehouden culturele avond

We waren met een gezellige tafel vol. Ik zette de aanvang in met de mededeling dat ik een verhaal wilde gaan voorlezen, een ontroerend verhaal, maar dat het lezen me wel wat meer tijd vroeg dan de aangekondigde tien minuten. Lezendevort voelde ik wat spanning in me opkomen; het vermoeden groeide dat dit helemaal het bedoelde verhaal niet was… En naarmate ik naar het end toe las besefte ik dus dat het inderdaad een heel ander verhaal was. Wel mooi, maar echt niet zoo ontroerend. Nah ja, het duurde effe, maar toen kon ik me daar ok wel weer overheen zetten. (Voorbereiding is al nooit mijn sterkste kant geweest, stelde ik me eigen maar gerust). Diana volgde en deed een leuke voordracht, niks voorlezen, zij doet dat gewoon uit het hoofd, en zelfs zelf uitgeschreven!! Knap hoor! (Over een vikingzoon die de wereld in ging nadat zijn ouders overleden waren en in het Nederlandse.. neeh, het Fríese Dorestad terecht kwam. Daar werd ‘onze’ Kjelt een rijke handelaar).

Josephien had een alleraardigst verhaal over een arm meisje dat uiteindelijk mocht trouwen met de koningszoon. Zij diende zich aan haar belofte te houden drie onogelijke vrouwen uit te nodigen op haar bruiloft; drie spinsters die haar hadden geholpen. Een van de moralen van dit verhaal was dat aangaan van de schaduwkanten voorwaarde zijn voor uiteindelijk succes.

Ook Nel kwam met een heel pakkende tekst die ons tot nadenken aanzette; het zo duidelijke verschil tussen de slaven van toen en ‘alle vrijheid’ die wij nu zouden hebben, want wij worden immers betaald, toch?

José hield een uitgebreide voordracht over misstanden in ons land. Uitgebreid mag er wel bij genoemd worden want zij had diverse podcasts zitten luisteren en heeft die eigenhandig uitgetypt! Jammer was dat de printer het laatste van de vijf A-4-tjes niet duidelijk afgedrukt had, de inkt was op. Respect hoor, José, voor zoveel gedane moeite!

Elsbeth las een heel leuk verhaal voor uit een bundel van Godfried Bomans over een engel die van alles had beleefd; eerst in een kerstboom had geleefd, in het kolenhok terecht kwam, toen in een doos belanddde, daarna in een vuilnisemmer en door de vuilnisman gered was, aan zijn vrouw gegeven en uiteindelijk een tweede leven kreeg opnieuw in een kerstboom.

Simoon deelde als laatste een persoonlijke ervaring die zij met een bijbelstuk ondesteund heb. Moraal hierbij was dat onze zoektocht is steeds weer ons hart te moeten opschonen om onze toekomst een gewenste kant op te kunnen laten gaan.

Dan waren er nog wat toehorenden die mee mochten genieten van alle culturele inbreng en wellicht komen die een volgende keer ook met een eigen inbreng.
Mijn enthousiasme was er niet helemaal, merkte ik, maar beseffen doe ik achteraf dat dat vooral mijn eigen tekortkoming heeft betroffen; het was

niet warm genoeg in de groepsruimte en dat had niet mogen gebeuren. Daar baal ik echt van.
Mijn oprechte spijt hiervoor!

Dan nog een oproep; vanochend werden we gebeld door Gertruud. Zij vraagt of wij plek hebben voor een stel van begin 70 met een ietsie beperkte zoon en een tweede zoon. Ik ken ze, het zijn erg lieve mensen die hun huis uitgezet gaan worden per 1 -1 – 2026. Wij hebben wel opvang, maar niet voor vier mensen in een keer. Ik hoop dat er tussen u mensen zijn die ze kunnen helpen. Want ik vind het wat dat er voor een gewoon Nederlands gezin uit Aalsmeer tegenwoordig geen woonruimte meer is terwijl er voor asielzoekers wél plek is. Denkt u astublieft mee!

Zondag 4 januari lees ik weer voor.

Nieuw; ik wil iedere tweede zondag van de maand een (of meerdere) delen van een omstreden reeks gaan bekijken met een groepje om helderheid te gaan krijgen over de aanleidingen van zowel de tweede als de eerste wereldoorlog. Plan is dit óf voor of na de in te lasten pauze te doen en een ander item in het andere deel. Simoon wil niks met oorlogsverledens, zij stelt voor dan een bewustzijnspodcast te gaan zien, wellicht een met Jorn Luka. Bedoeling is dit de 11^e te gaan beginnen om half twee.